ceny w socjalizmie

Cena jest narzucana przedsiębiorstwu przez rynek i taką cenę może ono otrzymać za dowolną ilość produktów. Każda próba podwyższenia ceny ponad poziom rynkowy grozi danemu przedsiębiorstwu wyeliminowaniem z rynku na skutek utraty klientów na korzyść konkurentów. W takich warunkach maksymalizacja zysku w przedsiębiorstwie wymaga pełnego wykorzystania zdolności wytwórczych oraz ulepszania narzędzi pracy i procesów wytwórczych w celu obniżki kosztów produkcji i zwiększenia w ten sposób stopy zysku. Zróżnicowaniu stóp zysku przeciwdziała jednak konkurencja międzygałęzi, która rodzi tendencję do ustalania się stopy zysku na poziomie przeciętnej dla całej gospodarki drogą przepływów kapitału z gałęzi o niższej stopie do gałęzi o wyższej stopie zysku. W przebiegu cyklu koniunkturalnego warunki wolnej konkurencji znajdują odbicie w ruchach cen w podobnym kierunku jak zmiany produkcji. We wczesnej fazie ożywienia wzrost popytu przy danej podaży pociąga za sobą wzrost cen, który przesuwa wzwyż granicę opłacalności produkcji i pobudza jej wzrost, do czasu gdy wzrost kosztów produkcji spowodowany wyczerpywaniem się rezerw siły roboczej w fazie rozkwitu zaczyna działać w odwrotnym kierunku. W fazie kryzysu nadprodukcja powoduje spadek cen, który pociąga za sobą spadek produkcji do czasu, aż zrówna się ona z popytem. Wtedy spadek cen wygasa aż do momentu, gdy ożywienie popytu pobudzi ponownie ich wzrost.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>