deficyt w budzecie

Nową właściwością budżetów rozwiniętych krajów kapitalistycznych w minionym dziesięcioleciu było to, że powszechnie występowały w nich duże deficyty. Na przykład w Stanach Zjednoczonych od początku lat siedemdziesiątych budżet rządu federalnego w każdym roku wykazywał deficyt, cały zaś budżet (tj. łącznie z budżetami władz lokalnych itp.) tylko dwukrotnie (w 1973 r. i w 1979 r.) wykazał nadwyżki. W wielu krajach deficyt ten przybrał charakter strukturalny, tzn. występuje stale bez względu na poziom, koniunktury, a jej zmiany wpływają jedynie na jego wysokość. Ograniczyło to w istotnym stopniu możliwości posługiwania się polityką fiskalną jako narzędziem antycyklicznej regulacji ogólnego poziomu popytu. W siedmiu głównych krajach kapitalistycznych deficyt budżetowy np. w 1982 r. kształtował się w granicach od 2,7°/o produktu narodowego brutto w Wielkiej Brytanii do 12% we Włoszech, a dla ogółu krajów OECD przewyższał 4% ich łącznego produktu narodowego. Konsekwencją występujących z roku na rok deficytów budżetowych jest szybki wzrost zadłużenia państwa. Przy wysokich stopach procentowych, ustalanych w związku z praktykowanymi przez rządy poszczególnych krajów metodami zwalczania inflacji lub podtrzymywania kursów ich walut, prowadzi to do szybkiego wzrostu obciążenia budżetu wypłatami procentów od zadłużenia, co dodatkowo przyczynia się do wzrostu deficytów budżetowych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>