kompetencje regulacji

Zakres kompetencji regulacyjnych oraz ich podział między różne podmioty działające w tej sferze przesądzają o zakresie samodzielności jednostek podstawowych, wytwarzających usługi. W skrajnym przypadku o merytorycznych, społecznych oraz ekonomiczno-technicznych zadaniach w procesie usjug mogą decydować wyłącznie podmioty regulujące. Tak duże ograniczenie samodzielności jednostek podstawowych może się stać przyczyną niskiej skuteczności i efektywności działań. Są bowiem pewne granice sprawności decyzyjnej podmiotów sfery regulacji, zwłaszcza podmiotów centralnych, a ponadto pewien zakres samodzielności organizacji gospodarczych sfery usług społecznych jest konieczny z uwagi na szczególną rolę człowieka jako podmiotu i przedmiotu działań w tej sferze. Usługi społeczne w większości są mało mobilne przestrzennie, są zdeterminowane przez lokalne preferencje i uwarunkowania, a ich odbiorcami są przede wszystkim społeczności lokalne. Dlatego w tej dziedzinie szczególną rolę odgrywają organy terenowe, w tym organy najniższego szczebla, jako podmioty regulujące. Władcze uprawnienia organów władzy centralnej w stosunku do organów władzy terenowej różnego szczebla polegają m. in. na udzielaniu im dotacji, pożyczek, ustalaniu norm nasycenia infrastrukturą, wyznaczaniu okręgów i rejonów obsługi. Również organy centralne ustalają pewne parametry (ceny, opłaty, podatki, ulgi podatkowe, wskaźniki i normy budżetowe, normy rzeczowe i kadrowe, limity), które są bezpośrednio adresowane do jednostek podstawowych sfery usług społecznych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>