Nowa taryfa celna

Nową taryfę celną w handlu zagranicznym wprowadzono w 1879 r. Ustanowiono lub podwyższono cła przywozowe nie tylko na artykuły rolne, ale również na wiele produktów przemysłowych. Handel międzynarodowy Niemiec miały regulować umowy z kontrahentami zagranicznymi, przewidujące wzajemne ustępstwa w stawkach celnych, a niekiedy normujące również rozmiary dostaw. Przełom w rosyjskiej polityce gospodarczej po 1880 r. polegał na żywszym zainteresowaniu państwa rozwojem ekonomicznym kraju, a w związku z tym i handlem zagranicznym. Przedstawicielem nowego kierunku w polityce był minister finansów Mikołaj Bunge. Dużą rolę w zmianie polityki Rosji odegrała chęć uczestniczenia w nowym podziale świata. Ale w tym przypadku władze musiały zwrócić uwagę nie tyle na rozwój przemysłu zbrojeniowego, ile w ogóle na umocnienie gospodarcze kraju. W polityce wewnętrznej Bunge starał się uporządkować system podatkowy. Pod hasłem bardziej równomiernego rozłożenia podatków, obejmowano nimi coraz szersze rzesze ludności. Zakładano państwowe przedsiębiorstwa przemysłowe, podporządkowano państwu pocztę i telegraf, w 1897 r. ustanowiono państwowy monopol spirytusowy. Szczególnie jednak zainteresowano się budową kolei.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>