Nowy kryzys

Wybuch nowego kryzysu w dużym stopniu przyspieszyła okoliczność, że w fazie rozkwitu rozbudowywano przemysł nie tyle dla zaspokojenia potrzeb nabywców, ile dla zdobycia korzystniejszej pozycji w walce konkurencyjnej. Stworzono więc nadmierne moce wytwórcze, których nie można było wykorzystać. Podstawowa masa nowych zakładów i urządzeń została uruchomiona w latach 1906—1907. W wyniku szybkiego postępu technicznego w poprzednich latach nowe przedsiębiorstwa dysponowały doskonalszą techniką od dotychczas istniejących i miały niższe koszty produkcji. Zarazem stanowiły własność najpotężniejszych pod względem finansowym ugrupowań kapitału. Groziło to zniszczeniem wielu starych zakładów, co dokonać się mogło podczas przesilenia gospodarczego. Przyspieszenie kryzysu nastąpiło także wskutek prowadzonej przez monopole polityki cen. W porównaniu z poziomem z 1900 r. ich wyroby znacznie podrożały: wzrosły zwłaszcza ceny metali i wyrobów metalowych, podczas gdy ceny artykułów nie zmonopolizowanych nie rosły, a w 1907 r. zaczęły ponownie spadać. Drożyzna zaostrzała problem rynków i wpłynęła na wybuch kryzysu. Wzrastały również ceny żywności, co wpłynęło na poziom życia ludności.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>