Organizacja handlu

Rozwój handlu światowego w ciągu XIX w. wpłynął na zmiany w jego organizacji i zasadach finansowania. Zastosowanie nowych środków transportu umożliwiło masowe przewozy, zmniejszyło także ryzyko związane z transportem i znacznie przyspieszyło dostawy. Rozwinęła się działalność komiwojażerów — podróżujących agentów. Przedstawiali oni nabywcom szeroki wybór próbek i przyjmowali zamówienia: towar przysyłano bezpośrednio do biura czy mieszkania klienta. Zakres obrotów na giełdach towarowych, dokonywanych również na podstawie próbek lub określonych standardów towarowych, osiągnął olbrzymie rozmiary. W tych warunkach nabrał znaczenia handel hurtowy, który w drugiej połowie XIX w. wyodrębnił się jako nowa gałąź handlu. Detalista nie mógł już utrzymywać kontaktu z wielką liczbą producentów, wytwarzających najrozmaitsze towary. Rolę pośrednika pomiędzy producentem a drobnym kupcem przejął hurtownik, dokonujący masowych zakupów. Wobec rozwijającej się walki o rynki zbytu rozwinęła się reklama. W handlu międzynarodowym wzrosła rola kredytu. Producent, który chciał jak najbardziej rozszerzyć krąg odbiorców, dostarczał hurtownikowi towar na kilkumiesięczny kredyt. Hurtownik z kolei sprzedawał towar na kredyt detalistom.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>