Oslabienie tempa wzrostu

Osłabienie tempa wzrostu przy równoczesnym wysokim tempie inflacji postawiło przed polityką gospodarczą państwa problem: jak stymulować wzrost gospodarczy i koniunkturę nie zaostrzając inflacji? Keynesowska koncepcja nakręcania koniunktury, oparta na kreowaniu popytu (w tym przede wszystkim nieprodukcyjnego popytu przez zwiększanie wydatków publicznych) była w rozwiązywaniu tego dylematu mało przydatna. Jej przydatność osłabiona została również przez fakt wysokiego stopnia międzynarodowych powiązań gospodarek współczesnych wysoko rozwiniętych krajów kapitalistycznych. W tych warunkach próby nakręcania koniunktury przez państwo przez kreowanie dodatkowego popytu powodować mogą nie tyle ożywienie produkcyjne wewnątrz własnych gospodarek narodowych, ile napływ strumienia towarów z zagranicy i zaktywizowanie działalności na danym rynku monopoli ponadnarodowych. Reakcją na zarysowane tendencje było pojawienie się w burżuazyjnej ekonomii politycznej koncepcji krytykujących teoretyczne podstawy polityki gospodarczej państw kapitalistycznych zawarte w doktrynie keynesizmu, formułujących zarazem nowe w stosunku do tej doktryny rozwiązania i recepty na dolegliwości gospodarcze kapitalizmu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>