Pierwsza faza kapitalistyczna

Pierwsza faza kapitalistycznej industrializacji dokonała się na dzisiejszym obszarze Polski w latach 1850—1914. Odznaczała się ona, zwłaszcza od lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku, gwałtownym tempem rozwoju przemysłu. Ze względu jednakże na przynależność w tym czasie ziem polskich do trzech państw zaborczych, charakter, rozmiary i tempo industrializacji obszarów poszczególnych zaborów wykazywały dość znaczne różnice. Niezależnie bowiem od różnicy w środowisku geograficznym tych ziem, w każdym z państw zaborczych istniały odmienne warunki dla rozwoju przemysłu, wynikające ze stopnia rozwoju ekonomicznego tych państw, różnej polityki gospodarczej w zakresie finansów, ceł, taryf kolejowych itp. Stosunkowo najbardziej sprzyjające warunki dla rozwoju przemysłu istniały w granicach państwa niemieckiego, toteż ziemie polskie pod panowaniem niemieckim wykazywały przed pierwszą wojną światową najwyższy poziom uprzemysłowienia. Przemysł tych ziem był dość wszechstronnie rozwinięty, przy czym około 60% zatrudnionych przypadało w 1907 r. na przemysł środków produkcji (przemysł górniczo-hutniczy, maszynowy, chemiczny, materiałów budowlanych). Znacznie niższy poziom uprzemysłowienia wykazywały przed pierwsza wojną światową ziemie polskie w zaborze rosyjskim, chociaż i tutaj zaznaczyło się po 1870 r. bardzo szybkie tempo kapitalistycznej industrializacji. Przemysł tych ziem miał mniej korzystne warunki surowcowe.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>