Polityka gospodarcza w Azji

W krajach azjatyckich, do których kierowała się ekspansja europejska, różnorodne ograniczenia handlu spełniały w praktyce funkcje ochrony własnej gospodarki przed przybyszami. Stopniowo pod naciskiem Europejczyków przełamywano zakazy handlu i ograniczenia, obowiązujące obcych kupców. Następowało to często w rezultacie bezpośredniej interwencji zbrojnej (Chiny, Japonia), niekiedy w wyniku nacisku dyplomatycznego i finansowego (Turcja). W połowie XIX w. z nielicznymi wyjątkami ustanowiono formalną lub faktyczną swobodę handlu dla przedsiębiorców, za którymi stały mocarstwa kolonialne. Liberalizm służył w tym przypadku bez osłonek programowi podbojów gospodarczych. Anglia była jedynym krajem, w którym zasady wolnego handlu znalazły stosunkowo pełne zastosowanie. Ustępstwa na rzecz tej polityki ze strony innych państw kapitalistycznych nie prowadziły do pełnego zwycięstwa wolności handlu. Zakres ustępstw zależał od poziomu rozwoju gospodarczego. W światowym układzie sił gospodarczych w połowie XIX w. wolny handel oznaczał próbę podporządkowania przez silny przemysł angielski słabszego przemysłu obcego. Zwolennikami tej polityki w różnych krajach byli przede wszystkim właściciele ziemscy, ponieważ mogli swoje towary swobodnie eksportować do Anglii, zaś przeciwko niej występowali wielcy przedsiębiorcy przemysłowi i prekursorzy rozwoju przemysłu w poszczególnych państwach.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>