Przebudowa rolnictwa

W wielu krajach europejskich, zwłaszcza Europy wschodniej, przebudowę rolnictwa utrudniało także rozdrobnienie i zacofanie mniejszej własności ziemskiej. Gospodarstwa chłopskie, prowadzone tradycyjnymi metodami, częściowo tylko produkujące na zbyt, nie dysponowały na ogół kapitałami na unowocześnienie techniki produkcji. Właściciele przetrzymali kryzys dzięki obniżeniu swej stopy życiowej, natomiast bardzo powoli wprowadzali nowe metody gospodarowania. Pod koniec XIX w. skończył się szczególny układ stosunków, gdy wpływ na ceny na rynkach zbożowych miało głównie rolnictwo, nie odczuwające ciężaru renty gruntowej. Jak już wspominaliśmy, wolne obszary ziemi w Stanach Zjednoczonych wyczerpywały się. Wskutek tego także i w tym kraju zaczęły się kształtować warunki produkcji zbliżone do europejskich: ziemia stała się przedmiotem handlu, cena jej rosła, a wraz z dzierżawą i zadłużeniem farmerów pojawiła się renta gruntowa. Wprawdzie w niektórych innych państwach amerykańskich, jak np. w Kanadzie, nie wyczerpano jeszcze możliwości obejmowania uprawą ziem dotąd nie zagospodarowanych, jednakże ich rola na rynkach zbożowych była znacznie mniejsza. Na przełomie stuleci wystąpiły więc dwie tendencje w gospodarce rolnej: obniżka kosztów własnych produkcji w Europie oraz ich wzrost w Stanach Zjednoczonych. Konkurencja zamorska stała się mniej groźna dla krajów starego kontynentu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>