Przemiany w Europie Srodkowej

W krajach Europy środkowej i wschodniej tempo przemian było wolniejsze. Poglądy fizjokratów i klasycznej szkoły angielskiej znano tu stosunkowo wcześnie, bo już w XVIII w., realizację ich utrudniał jednak słaby rozwój gospodarki, wymagającej ciągle poparcia ze strony państwa oraz silna władza feudałów. I tu rozwój liberalizmu związany był ściśle z likwidacją ograniczeń feudalnych. W Prusach proces ograniczania przywilejów cechowych rozpoczął się od 1806 r. Początkowo zniesiono przymus cechowy tylko w niektórych gałęziach. Całkowitą wolność rzemiosła na wzór francuski wprowadzono w 1810 r. Cechy mogły nadal istnieć, ale nie było już przymusu przynależności do nich. Każdy rzemieślnik mógł wystąpić z cechu i dalej uprawiać swój zawód. Zaczęto też stopniowo likwidować przeżytki feudalne w rolnictwie. Mimo późniejszych prób ograniczenia zasad liberalizmu, jak np. uzależnienie w 1849 r. wykonywania zawodu od przynależności cechowej, nie dało się już zahamować procesu liberalizacji gospodarki, wewnętrznej. Ważnym elementem rozwoju polityki wolnohandlowej w Prusach i w całych ówczesnych Niemczech były nasilające się w pierwszej połowie XIX w. tendencje do gospodarczego i politycznego zjednoczenia kraju i utworzenia jednolitego rynku narodowego. Na przykład w Prusach na początku XIX w. istniało 67 lokalnych taryf celnych, które zlikwidowano dopiero w 1818 r.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>