Przemysl siarkowy

Kwas siarkowy (H2SO4) jest podstawowym i najważniejszym półproduktem w przemyśle chemicznym. Żadna prawie dziedzina produkcji chemicznej nie może się obejść bez kwasu siarkowego, a wielkość jego produkcji limituje rozwój całego przemysłu chemicznego. Kwas siarkowy produkuje się bądź z siarki elementarnej (co jest najprostsze i najtańsze), bądź z różnych jej związków. W okresie międzywojennym Polska importowała siarkę z Sycylii, jednakże większość kwasu siarkowego produkowano z siarczkowych rud cynkowo-ołowiowych (w 1935 r. ok. 70%)32. Drugim krajowym surowcem siarkowym było złoże pirytów w Rudkach koło Nowej Słupi. Po drugiej wojnie światowej oba te krajowe źródła siarki, łącznie z importowanymi pirytami, przestały wystarczać wobec wzrastającego silnie zapotrzebowania na kwas siarkowy. W okresie planu sześcioletniego sięgnięto do innego jeszcze krajowego surowca siarkowego, do siarczanu wapnia, czyli anhydrytu (CaSO4) i gipsu (CaSO4-2H2O) i uruchomiono w 1951 r. na ich bazie fabrykę kwasu siarkowego „Wizów” koło Bolesławca na Dolnym Śląsku. Mimo iż uzyskiwanie siarki z tych surowców było dość skomplikowane i kosztowne, zamierzano budować drugi tego typu zakład koło Buska nad Nidą, który wykorzystywałby tamtejsze pokłady gipsu. Wtedy to (1954 r.) odkryto bogate złoża siarki rodzimej w rejonie Tarnobrzega, a następnie i Staszowa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>