rozwoj cykliczny po wojnie

Również po II wojnie światowej, mimo zwiększenia wpływu państwa na gospodarkę, mającego na celu utrzymanie wysokiego poziomu zatrudnienia, aby uchronić ją przed skutkami masowego bezrobocia, rozwój gospodarki kapitalistycznej przebiegał w sposób cykliczny. Dzięki interwencji państwa wykazuje on jednak pewne szczególne cechy różniące go od poprzednich stadiów rozwoju kapitalizmu. Te nowe cechy to głównie zmniejszenie się amplitudy wahań ogólnego poziomu działalności gospodarczej i spłaszczenie cyklu przy obniżonym średnim poziomie bezrobocia. Jest to wynikiem przede wszystkim złagodzenia i skrócenia kryzysów, które w okresie powojennym przejawiają się na ogół w nieznacznych spadkach bądź nawet tylko zahamowaniach wzrostu dochodu narodowego, tak że nawet termin „kryzys” wyszedł z użycia i zastąpiono go terminem „recesja”, lepiej oddającym współczesne przejawy działania mechanizmu cyklicznego rozwoju gospodarki kapitalistycznej. Z jednej strony, przykładem tych zmian mogą być Stany Zjednoczone, kraj, którego gospodarka wykazuje stosunkowo największe wahania cykliczne, a w którym podczas najgłębszej i najdłuższej (trwającej pięć kwartałów) recesji między poprzedzającym ją szczytem w końcu 1973 r. i „dnem” w początku 1975 r. realny produkt narodowy brutto zmniejszył się o 5%.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>