rozwoj gospodarstw indywidualnych

W socjalizmie cele działalności produkcyjnej indywidualnych gospodarstw rodzinnych są podobne do celów tego typu gospodarki funkcjonującej w kapitalizmie. Także w socjalizmie właściciel gospodarstwa rodzinnego zmierza do osiągnięcia możliwie dużego dochodu dzięki wydatkowanej pracy. Źródłem tego dochodu jest wytworzona w gospodarstwie produkcja czysta, pozostająca po odjęciu od wartości wytworzonej produkcji wartości nakładów materialnych (tj. nakładów pracy uprzedmiotowionej w środkach produkcji). Część produkcji czystej właściciel gospodarstwa przekazuje państwu w postaci podatku, część może przeznaczyć na opłacenie czynszów lub procentów od zaciągniętych pożyczek, natomiast pozostała część to dochód rolniczy z gospodarstwa. Dochód rolniczy mogą powiększać dochody z innych źródeł. Szczególną rolę odgrywają tu dochody z pracy zarobkowej, co dotyczy zwłaszcza pewnej, w Polsce dość licznej, grupy chłopów łączących pracę w rolnictwie z pracą w przemyśle lub w usługach. Dochód rolniczy z gospodarstwa plus dochód spoza gospodarstwa tworzy dochód osobisty rolnika. Dochód ten ostatecznie dzieli się na dwie części: na spożycie rodziny chłopskiej oraz na akumulację, czyli na dokonywanie różnych inwestycji w gospodarstwie. Od podziału dochodu osiągniętego w gospodarstwie na spożycie i akumulację zależy w dużej mierze tempo wzrostu produkcji rolnej i kierunek jej rozwoju.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>