Rozwoj sil gospodarczych

W Stanach Zjednoczonych Ameryki dużą popularność zdobyła idea wszechstronnego rozwoju sił gospodarczych na zasadach podziału pracy w obrębie kraju. Jednym z jej propagatorów był Henry Charles Carey (1793—1879), przeciwnik liberalizmu gospodarczego, przedstawiciel interesów młodej amerykańskiej burżuazji przemysłowej. Zwolennikiem podobnych idei w Europie był m.in. ekonomista niemiecki Fryderyk List (1789—1846), twórca tzw. niemieckiej szkoły narodowej. Nowe koncepcje wyrażały reakcję krajów słabiej rozwiniętych na angielską interpretację liberalizmu gospodarczego i wolnego handlu. Złagodzenie nacisku angielskiej ekspansji w stosunku do państw europejskich i Ameryki w połowie XIX w. umożliwiło złagodzenie ich protekcjonistycznej polityki zarówno w stosunku do Anglii, jak i we wzajemnych kontaktach gospodarczych. Trzeba jednak pamiętać, że było to ograniczenie protekcjonizmu, a nie jego likwidacja. Dużą rolę w rozpowszechnianiu polityki wolnego handlu, z ograniczeniami, o których pisaliśmy wyżej, odegrały międzypaństwowe traktaty handlowe. W latach 1861—1870 zawarto 120 traktatów, z czego np. na Włochy przypadło 24, na Niemcy 21, na Austro-Węgry 14. W zawieranych umowach zaczęto powszechnie stosować klauzulę największego uprzywilejowania. Traktaty przewidywały często znaczne obniżki ceł we wzajemnej wymianie handlowej, ale nie znosiły ich całkowicie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>