Rozwoj systemu pienieznego

W pierwszej połowie XIX w. próbę stabilizacji stosunków monetarnych podjęto we Francji. W 1803 r. usankcjonowano prawnie system bimetali-styczny: złoto i srebro pełniły równolegle funkcje pieniądza, zaś ich stosunek wartości ustalono na l : 15,5. W 1816 r. analogiczny system zastosowała Holandia. Jedynie Anglia w 1816 r. zdecydowała się na wprowadzenie wyłącznie pieniądza złotego. Złoto stało się jedynym miernikiem wartości,, spełniają^ równocześnie wszystkie podstawowe funkcje pieniądza. W obiegu znajdowały się nadal monety srebrne, których emisja była wyłącznie przywilejem państwa, lecz spełniały one jedynie rolę pieniądza zdawkowego. Wartość kruszcu srebrnego nie. określała już wartości monety,. Ograniczono także obowiązek przyjmowania monet srebrnych przy regulowaniu należności. Inne państwa nieraz wahały się w wyborze systemu monetarnego. W związku z deprecjacją srebra pieniądz złoty znikał z obiegu, wypierał go gorszy pieniądz srebrny. W pierwszej połowie XIX w, w krajach europejskich ukształtowały się dwa typy systemów monetarnych: angielski, oparty ria pieniądzu złotym, i francuski—na pieniądzu, złotym i srebrnym. Francuski system służył za przykład innym państwom. W czasie reformy pieniężnej w latach 1839—1843 binietalizm starano się wprowadzić w Rosji, w 1850 r. wprowadzono go w Szwajcarii, w 1852 r. — w Belgii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>