Rynek zbytu

Jedną z głównych przesłanek rozwoju przemysłu fabrycznego było rozszerzenie rynków zbytu w XVIII w. Taniość wyrobów fabrycznych w porównaniu z rękodzielniczymi spowodowała, że rynki te uległy dalszemu rozszerzeniu: towary dostarczane przez przemysł wypierały produkcję rzemieślniczą i wiejską. W krótkim czasie handel wyrobami gotowymi, przede wszystkim włókienniczymi, przybrał olbrzymie rozmiary. Wzrost produkcji przemysłowej nie przebiegał, jak wiemy, równomiernie: po okresach rozkwitu następowały kryzysy nadprodukcji. Jak wskazywał K. Marks, w tym właśnie czasie w krajach uprzemysłowionych zagraniczny rynek zbytu zaczął przeważać nad wewnętrznym. Coraz większą część produkcji wywożono za granicę, gdyż eksport przynosił większe zyski, a nieraz w kraju brakowało już nabywców. Przemysł uzależniał się więc od koniunktury międzynarodowej. Rynkami zbytu były przede wszystkim kraje sąsiednie. W najkorzystniejszej sytuacji znalazła się Anglia, gdzie przemysł fabryczny powstał najwcześniej. Towary angielskie przenikały na kontynent mimo ochrony celnej. W początkach XIX w. Anglia stała się dostawcą wyrobów przemysłowych dla całej Europy, importowała natomiast produkty rolne oraz kopaliny. Wkrótce jednak zaczęto budować fabryki także i na kontynencie europejskim.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>