system socjalistyczny

W tym systemie rozbudowa majątku produkcyjnego zawsze leży w interesie bezpośrednich producentów, ponieważ nie oni tę rozbudowę finansują, natomiast zwiększa ona ich możliwości produkcyjne. Toteż skupiają wysiłki głównie na wywieraniu nacisku na organy decyzyjne, aby te przydzieliły im środki na inwestowanie. Jest przy tym charakterystyczne, że ich zainteresowanie .kieruje się przede wszystkim na inwestycje polegające na budowie nowych obiektów, czyli tzw. inwestycje rozwojowe. Natomiast nie ma zainteresowania podejmowaniem podstawowych inwestycji odtworzeniowych i modernizacyjnych, polegających na wymianie zużytych maszyn i urządzeń na nowe i sprawniejsze technicznie. Wprawdzie prace odtworzeni owe i modernizacyjne są równie niezbędne dla prawidłowego gospodarowania środkami trwałymi jak bieżąca konserwacja i remonty, jednak są one niewygodne, gdyż przeszkadzają w wykonywaniu bieżących zadań produkcyjnych, wynikających z planów rzeczowych. Aby wymienić maszyny, trzeba na pewien czas wstrzymać produkcję, a jednocześnie ponieść koszty. Bezpośredni producenci nie są więc zainteresowani przeznaczaniem środków na właściwe gospodarowanie środkami trwałymi, a tylko chcą budować nowe fabryki ze środków społecznych. Jednocześnie organy centralne są zainteresowane dokonywaniem inwestycji rozwojowych dla ogólnego wzrostu gospodarczego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>