Urbanizacja

Następstwem wędrówek ludności i różnic międzyregionalnych w poziomie przyrostu naturalnego są zmiany w rozmieszczeniu ludności w niezwykle ważnym układzie wieś-miasto. Już poprzednio wspomniano, że odsetek ludności mieszkającej w miastach zwiększył się w okresie powojennym z 32 do 55%. Odsetek ten uważany jest za miernik stopnia urbanizacji kraju. Wyraża on zarazem stopień koncentracji ludności na powierzchniowo stosunkowo małych, lecz gęsto zaludnionych obszarach zwanych miastami. W roku 1975 łączna powierzchnia miast polskich wynosiła prawie 19 tyś. km2, co stanowiło około 6% terytorium państwa. Gęstość zaludnienia w miejskich jednostkach osadniczych sięgała średnio prawie 1000 osób/km2, podczas gdy na terenach wiejskich przekraczała zaledwie 50 osób/km2. Ostatnia liczba nie jest wszakże w pełni wiarygodna, gdyż osiedla wiejskie zajmują tylko znikomą część terenów wiejskich i rzeczywista gęstość zaludnienia tych osiedli jest znacznie większa. Należy tu zaznaczyć, że gęstość zaludnienia większych miast przekracza na ogół kilka tysięcy osób na kilometr kwadratowy, a w ich dzielnicach centralnych nawet kilkanaście tysięcy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>