Uslugi bankowe w XX wieku

Instytucje kredytowe stały się pośrednikami w pozyskiwaniu kapitałów dla przedsiębiorstw akcyjnych. Spółka, która powstawała lub też powiększała swój kapitał, oddawała akcje bankowi do rozprzedaży między drobnych kapitalistów. Niejednokrotnie część akcji bank zatrzymywał dla siebie, aby odprzedać je po pewnym czasie z zyskiem. W akcjach lokowano także wolne kapitały. Drugą dziedziną powiązań przedsiębiorstw akcyjnych z bankami był kredyt. Udzielano go w większych rozmiarach niż firmom nieakcyj-nym, które mogły spłacać zadłużenie tylko z bieżących dochodów. Jak wskazuje R. Hilferding: „Przy spółkach akcyjnych istnieje możliwość pokrywania zadłużenia bankowego nie tylko z bieżących dochodów, lecz i przez zwiększenie kapitału, przez emisję akcji lub obligacji, których wypuszczenie przynosi na dodatek bankowi zysk założycielski”. Banki były zainteresowane także w tym, aby przedsiębiorstwa przemysłowe załatwiały za ich pośrednictwem transakcje finansowe, które przynosiły zyski. Powodowało to, że instytucje kredytowe dążyły do zdobycia kontroli przedsiębiorstw związanych z nimi. Kontrola ze strony banku zmniejszała ryzyko, a zarazem zapewniała wyłączność w obsługiwaniu potrzeb finansowych danej firmy. W tym celu bank, posiadający akcje finansowanego przez siebie przedsiębiorstwa, delegował do jego rady nadzorczej swego przedstawiciela. Tak np. w 1903 r. sześć wielkich banków niemieckich rozporządzało 751 stanowiskami w radach nadzorczych różnych spółek akcyjnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>