uslugi produkcyjne

Według rozpowszechnionej interpretacji produkcyjności pracy, traktuje się usługi materialne jako produkcyjne, natomiast usługi niematerialne w całości jako nieprodukcyjne. Jest to podział w pewnym sensie umowny, jak każdy zresztą podział klasyfikacyjny, a także niejednorodny, co powoduje powstawanie pewnych różnic w systemach ewidencji stosowanych w krajach socjalistycznych. Rozróżnienie pracy produkcyjnej i nieprodukcyjnej ma też odcień wartościujący. Stało się to jedną z przeszkód w objęciu badaniami ekonomicznymi nawet tych usług, które spełniają funkcje gospodarcze. Dopóki sferę usług niematerialnych w całości traktuje się jako sferę nieprodukcyjną, w której dochód narodowy tylko się konsumuje, a nie wytwarza, dopóty też pozostaje ona w cieniu sfery produkcyjnej i na uboczu zainteresowań teorii. Nieprzypadkowo przez długi czas w analizach czynników wzrostu dochodu narodowego dominowały nakłady pracy skierowane na wytwarzanie dóbr materialnych oraz techniczne uzbrojenie pracy uzyskane dzięki inwestycjom. Dopiero rozszerzone pojmowanie czynników wzrostu pozwoliło skierować uwagę na kwalifikacyjne, zdrowotne czy kulturowe „uzbrojenie” pracy. Takie pojmowanie pozwala dostrzec pewne nowe aspekty rozróżnienia pracy produkcyjnej i nieprodukcyjnej oraz kryteria tego rozróżnienia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>