Wielka piatka

W Wielkiej Brytanii na początku XX w. decydującą pozycję w bankowości umocniła „wielka piątka” (Big Five), czyli Barclays Bank, Westminster Bank, Lloyds Bank, Midland Bank i National Proyincial Bank. Dzieje tych instytucji, to historia centralizacji kapitału. Midland Bank powstał w 1836 r., a do wybuchu I wojny światowej pochłonął 20 konkurentów (nosił wówczas nazwę Birmingham and Midland Bank). Barclays Bank powstał w 1896 r. ze zjednoczenia 20 mniejszych instytucji. Podobnie inne wymienione banki wzrastały przez pochłanianie słabszych firm. Proces ten przebiegał szczególnie szybko na początku XX w. W 1900 r. w 24 bankach brytyjskich znajdowało się 68% całości wkładów: w 1920 r. tylko pięć z nich dysponowało 86% wszystkich wkładów. Każdy z czterech największych banków utrzymywał w 1910 r. przeszło 400 oddziałów, cztery dalsze — 200 oddziałów. Obok nich w różnych częściach świata działały tzw. banki kolonialne: w 1910 r. było ich 72 i miały razem 5449 oddziałów. We Francji w 1908 r. działało ogółem 266 banków, z czego 55 mieściło się w Paryżu. Miały one sieć oddziałów w całym kraju oraz za granica. Największą rolę odgrywały trzy instytucje: Credit Lyonnais Comptoir National oraz Societe Generale. Liczba oddziałów i kas tych trzech firm w latach 1870—1909 wzrosła z 64 do 1229, a suma wkładów z 427 do 4363 min F. Obok nich duże znaczenie odgrywały trzy inne instytucje: Banąue de Paris et des Pays-Bas, Banąue de 1’Union Parisienne oraz Credit Industriel et Commercial.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>