Wspolczesna militaria

Współczesna produkcja szeregu systemów uzbrojenia wymaga znacznie mniej siły roboczej i o jakościowo innych kwalifikacjach niż produkcja militarna okresu H wojny światowej i pierwszych lat powojennych. Wszystko to osłabia oddziaływanie gałęzi zbrojeniowych na całość gospodarki narodowej, osłabia koniunkturalne efekty militaryzacji. Procesy militaryzacji gospodarki negatywnie oddziałują na długookresowe tendencje wzrostu gospodarczego. Oznaczają one wypadanie z procesów reprodukcji ogromnych środków materialnych, które można by było wydatkować na rozwój społecznie pożytecznych gałęzi produkcji, odnawianie kapitału trwałego, infrastruktury gospodarczej i socjalnej oraz inne ogólne cele ekonomiczno-społeczne. Szacuje się np., że straty gospodarki USA z tytułu poniesionych w latach 1946—1979 wydatków militarnych wynoszą od 3,4 do 5,3 biliona dolarów (w cenach 1972 r.), co stanowi od 2,4 do 3,7 poziomu globalnego produktu społecznego USA w 1979 r. Stwierdzenie ekonomicznych źródeł militaryzacji gospodarki oraz jej ograniczonych efektów koniunkturalnych nie uzasadnia bynajmniej tezy, że militaryzacja gospodarki jest obiektywną koniecznością gospodarki kapitalistycznej na etapie ogólnego kryzysu. Teza ta jest wygłaszana niekiedy w kręgach ekonomistów marksistowskich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>