Wywoz kapitalowy

Wywóz kapitałów dokonywał się w różnych formach. Przede wszystkim były to pożyczki udzielane rządom niektórych państw. Wierzycielem przy tym mogło być inne państwo (bezpośrednio lub też za pośrednictwem instytucji finansowych) albo prywatne konsorcjum finansistów, bank itp. W tym ostatnim przypadku często wierzyciel otrzymywał od swego rządu gwarancję zwrotu długu. Instytucja udzielająca pożyczki zazwyczaj zbierała potrzebne środki w ten sposób, że rozprzedawała posiadaczom drobnych kapitałów obligacje na sumę równą wysokości kredytu. Obligacje miały określony termin wykupu, były też oprocentowane. Takie pożyczki stały się częstą formą eksportu kapitału, zwłaszcza we Francji. Dłużnikiem, zaciągającym pożyczkę, mogło być także przedsiębiorstwo położone w innym kraju. Wierzycielem wówczas bywał zwykle bank, a zwrot pieniędzy dodatkowo często gwarantował rząd państwa, w którym dłużnik miał siedzibę. Wreszcie jeszcze jedną formą eksportu kapitału był udział w kapitale przedsiębiorstw położonych w innych krajach. Niekiedy następowało to poprzez wykup części akcji (zwykle wiązało się to z kredytami), niekiedy zaś w formie zakładania nowych przedsiębiorstw, których większość akcji należała do macierzystej firmy, znajdującej się za granicą.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>