Zysk z eksportu kapitalu

Celem, do którego dążyły firmy eksportujące kapitał, było osiągnięcie zysku. Konsekwencją eksportu kapitału stawał się więc odwrotny przepływ pieniędzy, z kraju korzystającego z zagranicznych środków do kraju wierzyciela, w formie dywidend i procentów. Nie zawsze jednak osiągnięte zyski powracały do kraju macierzystego, nieraz bywały przeznaczane na dalsze inwestycje zagraniczne. Eksport kapitału prowadził do powstania stosunków zależności między wierzycielem a dłużnikiem. Gdy dotyczyło to stosunków między prywatnymi przedsiębiorstwami, firma wierzycielska zwiększała znacznie zakres swych wpływów. Zwłaszcza wielkie organizacje monopolistyczne, koncerny i trusty, za pomocą wywozu kapitałów zdobywały nowe tereny ekspansji gospodarczej. W stosunkach między państwami operacje pożyczkowe wiązały się z wpływami politycznymi. Tak np. Francja udzielała poważnych pożyczek państwu rosyjskiemu, przedsiębiorstwa francuskie dawały kredyty firmom rosyjskim, a zarazem obydwa państwa związały się sojuszem wojskowym i politycznym. Szczególnie niewielkie kraje, słabe gospodarczo i politycznie, w wyniku wywozu do nich kapitału trafiały w sferę wpływów potężnych kontrahentów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>